Antwerp 10 miles een sportief volksfeest

Een overrompeling van de Antwerpse linkeroever voor het grootste loopfestijn, in een uitgelaten sfeer. Met meer dan 25.000 namen de sportiefsten deel aan de verschillende loopnummers in ideaal loopweer. Een uitdaging voor de organisatoren om deze massa te begeleiden, en ze slaagden. Zelfs de gevreesde verkeerschaos bleef uit. Antwerpen bewijst dat het grote sportevenementen aankan.

De metropool toonde zich van zijn sportiefste kant. Historisch noemt men het Antwerp 10 miles, maar ondertussen heeft de ING-organisatie ook andere loopafstanden ingevoerd om zoveel mogelijk Antwerpenaren op de baan te krijgen. En ze waren er : lopers van alle leeftijden, dik en dun, in soms merkwaardige loopstijlen en outfit. Velen met i-pod, anderen met hoofddoek.

Ook het publiek was deze keer actief aanwezig. De kaaien stonden goed vol. Cheergirls zorgden voor animatie op de wat stillere plekken. De automobilisten langs de Kennedytunnel claxonneerden spontaan. Een dame op de Meir had reeds pijnlijke handen, zodat ze zich op het laatst beperkte tot zacht handgeklap, waarbij ze luidkeels 'klop klop' riep. Er werd aangemoedigd tot de laatste deelnemer over de streep kwam. Eén van de laatst aangekomen lopers was zo ontroerd door de aanmoedigingen dat hij nog even halt hield om zijn arm naar boven te richten, zoals de Jamaicaanse snelloper Usain Bolt. De prijs van het origineelste aanmoedigingsplakkaat ging naar de heren die kwamen supporteren voor hun mama en oma. 'omama, yes you can!'

De sfeer zat er al in van bij de start. Begeleid door keiharde muziek ging iedereen al dansend de startlijn over. De versmalling voor de streep zorgde ervoor dat iedereen geleidelijk kon starten zodat oponthoud uitbleef. Ook de scherpe bochten en smalle straten had de organisatie daarom weggelaten. De tunnels hebben hun eigen sfeer. In de Kennedytunnel komt het tarzanmoment : je hoort er oerwoudkreten die de overwinning van de loper op de auto moeten bevestigen. In de Konijnenpijp heb je dan de tunnelwave. Iemand begint te roepen en de ganse massa klopt en roept mee, een oorverdovend lawaai in deze smalle ruimte. Dat dan wel uitsterft als men begint aan de klim naar buiten.

Je krijgt aan looptempo prachtige zichten op de stad en haar toeristisch aanbod. Je kan je als loper zelfs veroorloven om omhoog te kijken. Vanaf de Thonetlaan zie je de rechteroever met zijn kerktorens. Bij het buitenkomen van de Bolivartunnel loopt men op het tramspoor van de Amerikalei recht naar het Vlinderpaleis. Op de kaaien zie je het machtige Vleeshuis. Niet slecht op Erfgoeddag.

Langs het parcours stonden een aantal toeschouwers uitdagend een glas champagne te drinken. Maar dat kan nooit zo goed gesmaakt hebben als het bolleke Konick dat de lezers van Gazet Van Antwerpen kregen aan de aankomst. De deelnemers van gisteren kijken nu al uit naar 2010.