Oep 't strand van Sint-Anneke

Elke stad die zichzelf respecteert heeft een strand waar men van de zon kan genieten. Meestal is dat een kunstmatig aangelegde zandstrook, maar Antwerpen heeft op haar linkeroever al meer dan 100 jaar een écht strand : Sint-Anneke, ook wel De Plage genoemd. De Antwerpenaars hebben hun strand altijd gekoesterd alhoewel het niet veel gescheeld heeft of Sint Annaplage was er nu niet meer.

Groot is de witte zandstrook niet. Ongeveer 15 meter breed en maximum 200 meter lang, maar bij Sint-Anneke hoort ook de ganse infrastructuur die de Antwerpenaar helpt vergeten dat Blankenberge aan de kust ligt.

Het strand kreeg zijn naam van Sint-Anna, de patroonheilige van een bedevaartskapel die op de plaats van de voetgangerstunnel stond op Linkeroever. Er was ook een gehucht van Zwijndrecht met dezelfde naam. In de 19e eeuw kreeg Sint-Anneke regelmatig het bezoek van de betere burgerij. Men nam de veerboot en kwam er mosselen eten.

De grote verandering kwam er in 1923 : het dorp verdwijnt voor de aanleg van de voetgangerstunnel en de Konijnenpijp, en Zwijndrecht wordt aangehecht bij de stad Antwerpen. Het was de bedoeling om de hele infrastructuur te laten verdwijnen, maar dank zij Camille Huysmans, toenmalig burgemeester van Antwerpen, is het nooit zover gekomen.

De glorietijd van Sint-Anneke heeft tot de jaren ’60 geduurd. De Flandriaboot voer regelmatig van het Steen naar Sint-Anneke en vandaar naar het Noordkasteel. En er mocht nog gezwommen worden in de Schelde. In ’60 werd dat verboden omwille van het vervuilde water van de stroom en het druk scheepvaartverkeer.

Vandaag is het minder druk op Sint-Anneke maar met het zachte Scheldebriesje is het er heerlijk toeven als het warm wordt in de stad. Men gaat nog altijd ‘oep Sint Anneke mosselen’ eten en sinds burgemeester Patrick Janssens een douche op het strand liet aanleggen is de waterpret voor de kinderen gegarandeerd. Meer moet dat niet zijn.